Ciąża jest dla kobiety okresem wyjątkowym. Odnosi się to też sposobu traktowania przyszłej matki przez zatrudniającego. Należy pamiętać, że w tym wspaniałym dla niej okresie, objęta jest pieczą regulowaną Kodeksem Pracy.
Prawodawca gwarantuje kobietom w odmiennym stanie stabilność w zatrudnieniu, za sprawą ustawy, która prosto charakteryzuje powinności pracodawcy w związku z ciężarną zatrudnioną. Kodeks pracy w artykule 177 § 1 jasno określa, iż „pracodawca nie może wypowiedzieć ani rozwiązać umowy o pracę w okresie ciąży”. Zapis ten uzależniony jest również od tego, jaki typ umowy o pracę ma nasza zatrudniona.
Jeżeli pracownica jest zatrudniona na umowę o pracę na czas nieokreślony, to jest ona w najkorzystniejszej sytuacji, gdyż pracodawca nie może jej odprawić do czasu zakończenia urlopu macierzyńskiego, nie wspominając już o czasie wymówienia, którego długość jest określona w kodeksie. Są jedynie 2 odstępstwa odbiegające od niniejszej zasady:
- zachodzą powody uzasadniające rozwiązanie umowy bez wymówienia z winy pracownicy (na mocy art. 52 k.p.) oraz reprezentująca pracownicę zakładowa organizacja związkowa wyraziła zezwolenie na rozwiązanie umowy,
- rozwiązanie przez zatrudniającego umowy o prace za wymówieniem w czasie ciąży albo urlopu macierzyńskiego może wystąpić tylko w przypadku ogłoszenia bankructwie albo zamknięcia zakładu pracy,
Reguła ta nie dotyczy pracownic zatrudnionych na okres próbny nie przekraczający 1 miesiąca.
Umowa o pracę zawarta na okres określony albo na okres wykonania określonej pracy lub na okres próbny przewyższający 1 m-c, która rozwiązałaby się po upływie 3 miesiąca ciąży, przedłuża się do dnia porodu. Toteż na przykład pracownica jest w piątym miesiącu ciąży a umowa kończy się jej za dwa tygodnie to automatycznie wydłuża się ona do dnia porodu.
Wyjątkowe powinności zatrudniającego wobec ciężarnej zatrudnionej:
- Kobiety w ciąży nie wolno zatrudniać w godzinach nadliczbowych ni też w porze nocnej,
- Kobiety w ciąży nie wolno bez jej pozwolenia delegować poza stałe miejsce pracy (art. 178 k.p.),
Polskie prawo charakteryzuje prace zabronione pracownicy w ciąży albo karmiącej dziecko. Czyli jeżeli jest ona przyjęta do pracy przy takiej pracy albo jeżeli okaże zaświadczenie lekarskie potwierdzające przeciwwskazania do świadczenia obecnej pracy, wtedy zatrudniający jest zobowiązany zmienić jej pracę, a jeśli nie jest to możliwe, odprawić ją na konieczny okres z pracy. Przeniesienie pracownicy w ciąży nie może zmienić jej wcześniejszego wynagrodzenia – jeśli wynagrodzenie za pracę na nowym stanowisku jest mniejsze od dotychczasowego, to pracownicy przypada dodatek wyrównawczy (adekwatny dysproporcji pomiędzy obecnym wynagrodzeniem, a wynagrodzeniem , które otrzyma po przeniesieniu).
Pracownicy, która jest w ciąży przysługuje prawo do wolnego od pracy na polecone przez lekarza przeprowadzającego badania medyczne przeprowadzane w związku z ciąża, jeśli badania nie mogą być przeprowadzone poza godzinami pracy. Za czas nieobecności w pracy z niniejszego tytułu pracownica zachowuje prawo do wynagrodzenia. Za okres niezdolności do pracy w czasie ciąży, pracownica zachowuje prawo do 100% wynagrodzenia.