Pożyczki udzielane przez instytucje inne niż banki są alternatywą dla kredytobiorców z nieprzychylną historią kredytową , bądź nie posiadających wystarczającej zdolności kredytowej. Niosą za sobą jednak pewne niebezpieczeństwo mające związek z działaniami na niekorzyść klienta. Co powinno więc wzbudzić uwagę pożyczkobiorcy?
Słowo pożyczka dość powszechnie stało się wymiennikiem słowa kredyt, jednakże nie zupełnie oznacza dokładnie to samo. Kredyt, jako produkt, zarezerwowany jest wyłącznie dla banków, natomiast pożyczkę można otrzymać nie tylko w banku, ale także w wielu innych instytucjach finansowych.
Kruczki prawne kluczem do oswobodzenia się z niekorzystnego kredytu
Przede wszystkim, ważna jest suma kredytu, którą się otrzymuje, ponieważ kwotę pożyczki od 500 złotych do 80 tys. złotych uznaje się za kredyt konsumencki. A ten z kolei, zgodnie z art. 3 ustęp 1 z dnia 20 lipca 2001 roku o kredycie konsumenckim, musi spełniać wymogi tejże ustawy.
Zgodnie z wytycznymi wyżej wymienionej ustawy, umowa, która dotyczy kwoty w tym zakresie, powinna zawierać:
- informacje o łącznej wysokości wszystkich opłat, prowizji i innych kosztów będących następstwem zawarcia umowy (nie mogą one przekroczyć wartości 5 proc. kwoty udzielonego kredytu)
- wyszczególnione wszystkie opłaty, które naliczane są wraz uzyskaniem pożyczki. Zwłaszcza opłatę za rozpatrzenie wniosku , jak również za przygotowanie i zawarcie umowy pożyczkowej, tzw. opłata przygotowawcza
- całkowity koszt kredytu
- informacje o ustanowionej rocznej stopie oprocentowania pożyczki , a także ewentualne warunki jej zmiany (oprocentowanie stałe bądź zmienne)